۱۲ ویژگی رفتاری آدم‌های اصیل
هوش هیجانی

۱۲ ویژگی رفتاری آدم‌های اصیل

امتیاز مطلب: ٩٤%
94

تحقیقات فراوانی وجود دارند که می‌گویند هوش هیجانی (EQ) در عملکرد شغلی شما نقش مهمی ایفا می‌کند. به عنوان مثال موسسه‌ی TalentSmart هوش هیجانی بیش از یک میلیون نفر را مورد بررسی قرار داد و متوجه شد که ۵۸ درصد از موفقیت‌های کاری در همه‌ی انواع شغل‌ها، ناشی از این ویژگی هستند.

درآمد سالانه‌ی آدم‌هایی با هوش هیجانی بالا، ۲۹۰۰۰ دلار بیش از آنهایی است که هوش هیجانی پایینی دارند. نکته‌ی قابل توجه اینکه تنها کمی افزایش در میزان هوش هیجانی، تا ۱۳۰۰ دلار به درآمد سالانه‌ی شما اضافه خواهد کرد. یافته‌های بسیار بیشتری هم در این زمینه وجود دارند که می‌توان ساعت‌ها در موردشان صحبت کرد و نوشت. با اینکه هوش هیجانی روش قدرتمندی است برای اینکه انرژی‌تان را در مسیر مشخصی متمرکز کنید و نتایج فوق‌العاده‌ای بگیرید،
اما یک مشکل کوچک نیز دارد. اگر شما آدم اصیلی نباشید، هوش هیجانی نمی‌تواند کار چندانی برای‌تان انجام دهد. پس اول با ۱۲ ویژگی رفتاری آدم‌های اصیل آشنا شوید.

می‌توانید به جای خواندن این مقاله، ویدیوی زیر را نیز ببینید.

تازگی‌ها در مدرسه‌ی کسب‌وکار فاستر (Foster) در دانشگاه واشینگتن پژوهشی انجام داده و به این نتیجه رسیده‌اند که مردم، هوش هیجانی‌ای که تنها در ظاهر نمایش داده می‌شود را نمی‌پذیرند. آنها به این قضیه مشکوک هستند و نمی‌خواهند فقط نشانه‌های ظاهری هوش هیجانی را ببینند. آنها دوست دارند این ویژگی اصالت داشته باشد و احساسات واقعی طرف مقابل باشد.

طبق یافته‌های کریستینا فانگ (Christina Fong) پژوهشگر ارشد، وقتی در مقابل همکاران‌تان قرار می‌گیرید، آنها «فقط یک سری ربات بی‌مغز نیستند. آنها به احساساتی که می‌بینند فکر می‌کنند و به صادقانه بودن یا نبودن‌شان اهمیت می‌دهند.»

همین پژوهش حاکی از این است که مدیران صادق، در انگیزه دادن به افراد، بسیار تاثیرگذارتر هستند؛ چرا که نه تنها با کلام، بلکه با رفتارشان، الهام‌بخش حس اعتماد و تحسین می‌شوند. بسیاری از مدیران می‌گویند که اصالت برای‌شان مهم است، اما مدیران اصیل، هر روز این ادعا را در عمل اجرا می‌کنند.

فقط ظاهر کافی نیست، اینکه فقط تلاش کنید تا ویژگی‌هایی را به نمایش بگذارید که با هوش هیجانی در ارتباط باشند، اصلا کفایت نمی‌کند؛ باید اصیل باشید.
با مقایسه‌ی رفتارتان با آن آدم‌هایی که بسیار اصیل هستند، می‌توانید میزان اصالت خود را بررسی کنید. نشانه‌های حقیقی آدم‌های اصیل را در نظر بگیرید و ببینید چقدر به آنها نزدیک هستید.

اصالت مستلزم میزان خاصی از خصلت‌هایی همچون آسیب‌پذیری، شفافیت و اخلاق‌مداری است.

– جنت لوئیز استفانسون

۱. آدم‌های اصیل تقلّا نمی‌کنند که دیگران دوست‌شان داشته باشند

آدم‌های اصیل، خودشان هستند. آنها می‌دانند که بعضی‌ها دوست‌شان دارند و بعضی دیگر، نه. با این قضیه مشکلی هم ندارند. مسئله این نیست که آنها به علاقه داشتن یا نداشتن دیگران اهمیتی نمی‌دهند، بلکه اجازه نمی‌دهند این مسئله مانع انجام کار درست شود. این آدم‌ها وقتی باید تصمیم نامطلوبی اتخاذ کنند یا در موقعیت ناخوشایندی قرار بگیرند، اگر واقعا چنین کاری واجب باشد، با آغوش باز به استقبالش می‌روند.

از آنجا که آدم‌های اصیل تشنه‌ی توجه دیگران نیستند، تلاشی هم برای خودنمایی نمی‌کنند. آنها می‌دانند که به‌جای تظاهر به اینکه آدم‌های خیلی مهمی هستند، باید دوستانه و با اعتمادبه‌نفس و مختصر و مفید حرف بزنند. به این ترتیب دیگران خیلی بیشتر توجه خواهند کرد و به آنچه این آدم‌ها می‌گویند علاقه نشان خواهند داد. یادتان باشد که دیگران سریعا متوجه رفتار شما می‌شوند و به رفتار صادقانه خیلی بیشتر جذب خواهند شد تا آنچه تلاش می‌کنید در ظاهر نشان دهید.


مقاله مرتبط: ۲۳ ترفند زبان بدن که شما را دوست‌داشتنی می‌کند

۲. آدم‌های اصیل قضاوت نمی‌کنند

آنها فکرِ بازی دارند و این ویژگی باعث می‌شود در نظر دیگران جذاب و معاشرتی جلوه کنند. هیچ کس دوست ندارد با کسی که از قبل عقیده‌ای را در ذهنش شکل داده و حاضر نیست حتی به نظرات دیگران گوش بدهد، گفتگو کند.

داشتن فکر باز، در محیط کار، مهم است. زیرا قابلیت نزدیک شدن به دیگران، یعنی دسترسی به ایده‌های تازه و استفاده از کمک آنها. برای حذف افکار از پیش شکل گرفته و قضاوت، باید دنیا را از دریچه‌ی چشم دیگران ببینید. برای این امر لازم نیست حتما به باورهای آنها عقیده پیدا کرده و یا از رفتارهای‌شان چشم‌پوشی کنید؛ بلکه در اصل به این معنی است که آنقدر از قضاوت‌ها فاصله بگیرید که دیگر قابل تشخیص نباشند. تنها آن وقت است که می‌توانید به دیگران اجازه دهید همانی باشند که واقعا هستند.


مقاله مرتبط: جزئیاتی که مردم بر اساس آنها شخصیت شما را قضاوت می‌کنند

۳. آدم‌های اصیل، خودشان مسیرشان را می‌سازند

ezat-entezami

آنها حس خوشی و رضایت‌شان را از نظرات دیگران نمی‌گیرند. این ویژگی آنها را آزاد می‌گذارد تا مسیری که قطب‌نمای درونی خودشان نشان می‌دهد را دنبال کنند. آنها می‌دانند کیستند و طور دیگری وانمود نمی‌کنند. مسیر آنها از درون‌شان می‌آید، از اصول و ارزش‌های خودشان. آنها همان کاری را می‌کنند که عقیده دارند درست است و تحت تاثیر این واقعیت قرار نمی‌گیرند که شاید فلان شخص آن را دوست نداشته باشد.

۴. آدم‌های اصیل بخشنده هستند

همه‌ی ما تجربه‌ی کار با افرادی را داریم که مدام در استفاده از دانش یا منابع موجود مردد بوده‌اند. آنها طوری رفتار می‌کنند که انگار می‌ترسند اگر آنچه را برای انجام کارتان نیاز دارید به شما بدهند، از آنها جلو بیفتید. آدم‌های بخشنده همیشه ارتباطاتی که دارند و آنچه را می‌دانند و منابعی که به آن دسترسی دارند را با دست و دل بازی در اختیار دیگران قرار می‌دهند. آنها با تمام وجود دوست دارند که شما هم کارتان را به بهترین نحو انجام دهید زیرا هم‌گروهی‌تان هستند و آنقدر هم به خودشان اطمینان دارند که هرگز نگران این نیستند که شاید موفقیت شما باعث شود آنها بد جلوه کنند. در حقیقت، آنها عقیده دارند که موفقیت دیگران، موفقیت آنها است.


مقاله مرتبط: ده عادتی که آدم‌های دوست‌داشتنی دارند

۵. آدم‌های اصیل با همه محترمانه برخورد می‌کنند

jamshid-mashayekhi

افراد اصیل چه با مهم‌ترین مشتریان‌شان برخورد داشته باشند و چه پیشخدمتی که برای‌شان نوشیدنی می‌آورد، همیشه مودب و محترم هستند. آنها می‌دانند که فرقی نمی‌کند با آدم‌هایی که قرار ناهار دارید چقدر خوب برخورد می‌کنید، اگر آنها ببینند که با دیگران چقدر بد رفتار می‌کنید، همه چیز تحت‌الشعاع قرار خواهد گرفت. آدم‌های اصیل با همه محترمانه رفتار می‌کنند چون باور دارند که از دیگران بهتر نیستند.


مقاله مرتبط: ۲۷ قانون آداب معاشرت در این دوره و زمانه

۶. آدم‌های اصیل انگیزه‌های مادی ندارند

آنها برای اینکه حس خوبی داشته باشند، نیازی به چیزهای درخشان و گران‌قیمت ندارند. مسئله این نیست که آنها فکر می‌کنند اگر بروند بیرون و جدیدترین و بهترین چیزها را بخرند تا وضعیت خوب خودشان را به رخ دیگران بکشند کار اشتباهی است؛ بلکه آنها برای شاد بودن اصلا نیازی به این کار ندارند. شادی آنها از درون‌شان نشات می‌گیرد و از ساده‌ترین چیزهایی می‌آید که به زندگی عمق می‌دهند، چیزهایی مثل دوستان و خانواده و داشتن هدف.


مقاله مرتبط: چند روش برای افزایش عزت نفس

۷. آدم‌های اصیل قابل اعتمادند

آدم‌های اصیل قابل اعتمادند

آدم‌ها به سمت کسانی که اصالت دارند کشیده می‌شوند، چون می‌دانند که می‌شود به آنها اعتماد کرد. وقتی نمی‌دانید که فلان شخص واقعا کیست و چه احساسی دارد، دشوار است که او را دوست داشته باشید. آدم‌های اصیل به آنچه می‌گویند باور دارند و اگر قولی بدهند، سر قول‌شان می‌مانند. شما هرگز از انسانی به واقع اصیل نخواهید شنید که بگوید: «فقط این رو گفتم که جلسه زودتر تموم بشه.» وقتی آدم‌های اصیل چیزی بگویند، شما خواهید فهمید که واقعا به این خاطر است که معتقدند حقیقت دارد.

۸. آدم‌های اصیل پوست‌کلفت هستند

هویت و شخصیت آدم‌های اصیل چنان محکم است که به دلایل واهی از حرف و رفتار آدم‌های دور و بر خود آزرده نمی‌شوند. اگر کسی یکی از نظرات‌شان را مورد انتقاد قرار دهد، آنها نیازی به نتیجه‌گیری سریع نمی‌بینند، احساس نمی‌کنند مورد توهین قرار گرفته‌اند و شروع به برنامه‌ریزی برای انتقام نمی‌کنند. آنها می‌توانند بازخوردهای منفی و مخرب را به صورت هدفمند ارزیابی کنند و آنچه درست است را بپذیرند و به کار بگیرند و مابقی را رها کنند، بدون اینکه به احساسات منفی در وجود خود دامن بزنند.


مقاله مرتبط: افرادی که هوش هیجانی پایین دارند، چگونه رفتار می‌کنند؟

۹. آدم‌های اصیل مدام سرشان در موبایل نیست

آدم‌های اصیل مدام سرشان در موبایل نیست

هیچ چیزی مانند زنگ دریافت پیامک یا حتی نگاهی گذرا به موبایل‌تان حین گفتگو، حواس طرف مقابل را پرت نمی‌کند. آدم‌های اصیل وقتی گفتگویی را آغاز کرده و به آن احساس تعهد می‌کنند، همه‌ی انرژی خود را روی آن گفتگو متمرکز می‌کنند. وقتی تمام وجود خود را به گفتگو اختصاص می‌دهید، آن گفتگو را لذت‌بخش‌تر و موثرتر خواهید یافت. در مقابل وقتی مثل ربات به دیگران نزدیک می‌شوید و همه‌ی حواس‌تان به موبایل‌تان است، در حقیقت مثل این می‌ماند که مغز آنها را روی حالت خلبان خودکار (autopilot) قرار داده و جلوی میل واقعی‌شان به گفتگو را می‌گیرید. آدم‌های اصیل ارتباط ایجاد کرده و حتی به گفتگوهای کوتاه و روزمره هم عمق می‌دهند. علاقه‌ی راستین به دیگران، باعث می‌شود آنها پرسش‌های خوب را به آسانی مطرح کرده و آنچه به آنها گفته‌ شده را به دیگر جنبه‌های مهم زندگی گوینده هم ارتباط بدهند.


مقاله مرتبط: چطور یک شنونده‌ی سراپا گوش باشیم؟

۱۰. آدم‌های اصیل بنده‌ی نفس خود نیستند

آنها بر مبنای هوای نفس‌شان تصمیم نمی‌گیرند زیرا نیازی به تحسین دیگران برای داشتن احساسی خوب نسبت خودشان، ندارند. به همین ترتیب، آنها به دنبال این نیستند که در مرکز توجه قرار بگیرند یا تلاش نمی‌کنند دستاوردهای دیگران را به نام خودشان تمام کنند. آنها فقط آنچه را باید، انجام می‌دهند بدون اینکه بگویند «آهای! به من نگاه کنید.»

۱۱. آدم‌های اصیل ریاکار نیستند

آدم‌های اصیل ریاکار نیستند

آنها به آنچه می‌گویند عمل می‌کنند. آدم‌های بااصالت، به شما نمی‌گویند فلان کار را بکن و بعد خودشان خلافش را انجام دهند. این تا حدود زیادی به خاطر خودآگاهی آنهاست. بسیاری از آدم‌های ریاکار حتی متوجه اشتباهات‌شان هم نمی‌شوند، چون چشمان‌شان را به روی ضعف‌های خودشان بسته‌اند. اما آدم‌های اصیل ابتدا مسائل خودشان را حل می‌کنند.


مقاله مرتبط: ۹ عادت افرادی که ذهنی قدرتمند دارند

۱۲. آدم‌های اصیل لاف نمی‌زنند

همه‌ی ما با آن آدم‌هایی که نمی‌توانند از صحبت درباره‌ی خودشان و موفقیت‌های‌شان دست بکشند کار کرده‌ایم. هرگز فکر کرده‌اید چرا آنها این‌طوری هستند؟ آنها مدام لاف می‌زنند و تلاش می‌کنند خودشان را بزرگ جلوه دهند، چون اعتماد به نفس ندارند و نگران هستند که اگر به دستاوردهای‌شان اشاره نکنند، هیچ کس متوجه آنها نشود. اما آدم‌های اصیل نیازی به لاف زدن ندارند. آنها به موفقیت‌های خودشان مطمئن هستند، اما این را هم می‌دانند که وقتی حقیقتا کار مهمی انجام می‌دهید، جدا از اینکه چند نفر متوجه آن شده و یا تحسینش می‌کنند، آن دستاورد خودش را نشان می‌دهد.

خلاصه‌ی کلام اینکه آدم‌های اصیل خودشان را می‌شناسند و آنقدر به خودشان اعتماد دارند که با ظاهر خودشان راحت باشند. آنها ریشه در حقیقت دارند و حقیقتا در لحظه زندگی می‌کنند. این آدم‌ها تلاش نمی‌کنند خودشان را در نظر دیگران خوب جلوه دهند و نگران این قضیه نیستند.

 

برگرفته از: forbes.com

برچسب‌ها:
مهدی فیروزی وبلاگ‌نویس و مدرس زبان انگلیسی و نویسنده و مترجم چند عنوان کتاب. علاقمند به تکنولوژی فکر و ایده‌پردازی و کارآفرینی و صد البته، زبان انگلیسی

دیدگاه‌ها (38)

  1. با سلام به آقای فیروزی این مقاله ای که ترجمه کردید خیلی عالیه فقط میخواستم بدونم اون کتابی ترجمه کردید و این مقاله رو ازش استخراج کردید اسمش چی هست که من خیلی نیازش دارم و میخوام بخرمش و متعلق به چه نویسنده ای هستش . ممنون میشم جواب بدید.

    1. درود بر حسین آقای عزیز!
      این مقاله‌ای که مورد توجه‌تون قرار گرفته، نوشته‌ی دکتر Travis Bradberry هست. لینک مقاله‌ی اصلی به زبان انگلیسی، در پایین مطلب اومده. این مقاله استخراج نشده، بلکه فقط ترجمه شده و در حقیقت مقاله‌ی اصلی هم همین مقدار است.
      البته آقای بردبری کتاب‌های زیادی نوشته‌اند که می‌توانید آنها را در این صفحه ببینید. ولی فکر نمی‌کنم هیچ‌کدام از آنها به فارسی ترجمه شده باشند.

  2. با درود به شما البته نمی دونم در اصل مقاله هم این موارد مربوط به افراد اصیل بوده یا خیر اما بنظر من میرسه هر چند بخش زیادی از این موارد جالب و در خور تحسین هستند اما این ویژگیها بنظرم نمی تونن معرف اصالت باشند و ضمن اینکه بعضی از آنها هم باید بازتعریف بشن از اینکه فرصت گذاشتید سپاسگزارم . موفق باشید

    1. درود بر آقای پویان!
      لینک به مقاله‌ی اصلی، نوشته‌ی دکتر تراویس بِرَدبِری، در پایین مقاله هست. این مقاله با کمترین میزان دخل و تصرف ترجمه و بازنویسی شده.
      با شما نسبتاً موافقم. به هر حال بردبری در این مقاله سعی می‌کنه، در اندک مجالی که داره، بیشترین مقدار ممکن از دانسته‌هاش رو منتقل کنه. مسلماً اگر قرار باشه همین مفهوم رو در قالب کتاب ارائه داد، بسط و گسترش زیادی پیدا می‌کنه.

  3. جالب بود. ممنون از شما و همچنین از انتقاد پذیریتون در پاسخ به نظرات. ولی قطعا خانم های اصیل هم داریم ای کاش عکس اونها رو هم از دیدگاه خودتون میگذاشتید. مثلا از دیدگاه من بانو فاطمه معتمدآریا یا پروین اعتصامی یا فروغ فرخزاد یا سیمین دانشور که من واقعا دوستشون دارم و افتخار میکنم که در این خاک چنین زنانی توانستند رشد کنند.

    1. درود بر شما!
      چون فرمودید نویسنده، تاکید کنم که نویسنده‌ی مطلب دکتر تراویس بردبری، از نویسندگان موفق آمریکایی هستند. بنده، به عنوان مترجم از شما سپاس‌گزارم.

  4. سلام.زیبا بود.من استفاده کردم.فقط یک نقد یا انتقاد دارم.البته انتقاد نیست.چون واقعن متن بی نظیری بود.من تمام افرادیکه عکسشون آورده شده بود رو واقعن دوست دارم از مرحوم رشیدی تا استاد انتظامی و مشایخی و عشق من نصیریان واقای محمدعلی کشاورز.بنظرم اگر از عکس این بزرگان استفاده نمیکردید بسیار تاثیرگذارتر میشد.این اساتیدبزرگ سینما وهنر شاید در کار وحرفه خود بی نظیر باشند اما از نظر یک فرد عامی و بی هنری مثل من شاید این بزرگان مصداق اصالت و….نباشند لذا این عکسها چون پشتشان سالها وکتابها معنا ومفهوم است بنظرم در تضاد با مقاله زیبای شماست و کاش شما اجازه میدادید هرکس تصویر ذهنی خود را از اصالت برداشت کند.

    1. درود بر شما دوست گرامی!
      کامنت شما رو سه بار پشت سر هم خوندم، ولی قبل از پاسخم به این انتقاد، اجاره بدید سه نکته عرض کنم:
      ۱. ای کاش ویراستار کاربلد ما در چطور، جناب بای، اون دو خط توضیح اضافه‌ای که در پایان متن درباره‌ی انتخاب تصاویر نوشته بودم رو حذف نمی‌کردند. تصور می‌کنم اون دو خط به برخی از انتقادات و پرسش‌های دوستان در این باره پاسخ می‌دادند.
      ۲. این تصاویر صرفا بازتاب حس و حالی هستند که منِ مترجم هنگام ترجمه و بعد هم در بازخوانی‌ها و بازنویسی‌های این مقاله داشتم. شاید درگذشت جناب رشیدی در اون روزها هم در این انتخاب بی‌تاثیر نبود.
      ۳. از نظر فنی، در چنین مقاله‌ی طولانی‌ای در وب، حتما باید چند تصویر استفاده شوند تا مخاطب بعد از خوندن هر چند (و در برخی موارد هر یک) پاراگراف بلند و کوتاه، فرصتی پیدا کنه، استراحتی کنه، و دوباره خوندن رو از سر بگیره.
      و اما انتقاد شما:
      عرض کردم که سه بار پشت هم کامنت شما رو خوندم و اگر بخواهم در یک عبارت پاسخ بدهم، باید بگویم که «صد در صد قبول دارم». اینکه نوشتید «هرکس تصویر ذهنی خود را…» کلیدی‌ترین نکته‌ی کامنت شما بود و باعث می‌شه در آینده، در انتخاب عکس برای چنین مقالاتی، دقت بیشتری بکنم.
      سپاس‌گزارم!

      1. سلام به شما جناب آقای قدمی و سپاس بابت دقت نظر شما
        و سلام به همکار خوبم جناب آقای فیروزی

        استانداردی که آقای فیروزی در مورد وزن بصری مقالات گفتند صحیح و کاربردی هست و در چنین مقالاتی باید در هر حال عکس‌هایی به صورت توزیع شده در جاهای مختلف مطلب قرار بگیرد.
        توضیح جناب فیروزی هم که به علت انتخاب عکس‌ها اشاره کرده بودند، به این دلیل حذف شد که طبیعتا توضیح، با متن و محتوای مقاله در ارتباط نبود و اینکه طبق عرف و استاندارد وبسایت‌های اینچنینی، علت انتخاب عکس یا معنای عکس‌ها برای مخاطب نباید توضیح داده شود و این امر باید از تنیدگی عکس با محتوای متنی، خودبخود بربیاید.

        حالا با توجه به ناگزیر بودن انتخاب عکس برای این محتوا و اینکه در هر صورت باید به عنوان نمونه‌هایی از افراد اصیل، عکس اشخاصی را نشان می‌دادیم، عکس هر شخصی، به عنوان مثال گاندی و سایر رهبران سیاسی، یا نویسنده های بزرگ را هم می‌گذاشتیم ممکن بود مخاطبان عزیز دیگری هم همین نکته را مطرح کنند، چرا که مفهوم اصالت و برخی معیارهایی هم که در این مقاله گفته شده نهایتا چیزهایی کیفی و بسته به نگرش هر فرد هستند.

        در مورد بجا بودن استفاده از عکس این بازیگران بزرگ کشورمان هم طبیعتا نظرات هر یک از ما، چه ما که این عکس‌ها را انتخاب می‌کنیم و چه شما مخاطبان عزیزی که مقاله را مطالعه می‌کنید، شخصی است و ممکن است برای برخی این انتخاب عکس مناسب و دلنشین باشد و برخی هم این عکس‌ها را ترجیح ندهند. اما این شیوه‌ی انتخاب عکسِ افراد مشهور و البته محبوب، باز هم در نمونه های موفق خارجی رایج است و یکی دیگر از دلایل آن می تواند جلب نظر مخاطب به مطلب و آشنایی قبلی مخاطب با این افراد باشد.
        ببخشید اگر توضیحم طولانی شد.

        باز هم ممنونم از شما جناب آقای قدمی که ما را برای خواندن انتخاب کرده‌اید، امیدوارم بتوانیم بیش از پیش رضایت مخاطبان دقیقی همچون شما را جلب کنیم.

  5. آدم ناخودآگاه دوست داره برگرده ببینه ادامه مطلبش چی گفته شده. نمی خوام نقدم در مورد لبخند “اصیل” و لبخند “واقعی” رو ادامه بدم، چون شما زیاد توجهی نکردی؛ در خانه اگر کس است، یک حرف بس است و اگر قرار بود از بازخوردها درسی بگیرید، لابد از نوع پاسخهای فرافکنانه انتخاب نمی کردین. دلیل این کامنت دومم، یه اشاره کوچیک به تفاوت بین چشم پوشی از انجام کار درست، و سعه صدر داشتنه. سعه صدر مال وقتیه که حق با شما باشه، و در غیر این صورت اسمش تو فرهنگ عام خودمون کوچه علی چیه.
    روی صحبت با باقی مترجمین خوب این وبسایته (که خودم خیلی وقتا اینجا میام و از قلمشون لذت می برم) و اینکه اگر موقعی از اینجا گذر کردن، یادشون باشه ترجمه زیبا و درست، چون نمادی از شخصیت و داشته های یه انسانه، همیشه ارزش وقت گذاشتن و “پوست کنده شدن” رو داره، البته اگر ترجمه ترجمه باشه!

    1. درود بر شما که اهمیت می‌دید و برمی‌گردید و وقت می‌گذارید و کامنت می‌نویسید.
      نمی‌دونم «فرافکنی» رو از کجای پاسخ بنده برداشت کردید. وقتی نوشتم به قول آن استاد «ترجمه پوست آدم رو می‌کنه» خطاب اصلی خود بنده‌ی مترجم بودم و اینکه حالا حالاها راه دارم تا به سر منزل مقصود برسم.
      برخلاف شما که روی خود رو از بنده برگردوندید و باقی مترجمین خوب این وب‌سایت رو خطاب قرار دادید، بنده تمام قد در مقابل شما می‌ایستم و در کمال خضوع و به دور از هر گونه فرافکنی، عرض می‌کنم که بنده خودم رو مترجم می‌دونم، ولی مترجم درجه یک و بی‌نقصی نمی‌دونم. بدون شک ترجمه‌های بنده چه از لحاظ فنی و چه نگارشی، سرشار از ایرادات کوچک و بزرگ هستند و بنده هم باید (چنان که هست) تلاش کنم تا این ایرادات را رفع کرده و ترجمه‌هایم را مدام بهتر و بهتر کنم.
      در هر صورت، اگر ترجمه‌ی نه‌چندان خوب بنده باعث آزردگی خاطر شما شده، عذرخواهی می‌کنم.

  6. سلام. خیلی خوب بود و خیلی استفاده کردم. عکسهای خوبی هم انتخاب کردید. ولی چقدر جای تاسف است که حتی یک خانم واجد شرایط ذکر شده پیدا نکردید که عکسش را بگذارید!!!!

    1. درود بر شما! چرا پیدا نمی‌شه؟! این سرزمین پر از خانم‌های هنرمندی بوده و هست که اگر پیش از این بزرگان قرار نگیرند، (به خاطر همه‌ی محدودیت‌هایی که داشتند و دارند و باز هم درخشیدند و می‌درخشند)، پس از آنها هم نیستند. شهلا ریاحی، فخری خوروش، جمیله شیخی، حمیده خیرآبادی، نیکو خردمند، هما روستا، سوسن تسلیمی، فریده سپاه‌منصور، ثریا قاسمی…
      اما در مورد این پنج عزیز، راستش من انتخاب‌شان نکردم؛ این پنج تفنگدار هنر بازیگری ایران را علی حاتمی در کنار هم قرار داد. خدایش رحمت کناد!

  7. اگر کلمه اصلی تو متن genuine هست، بد نبود اگر اون رو تو بیشتر جاها همون “واقعی” ترجمه می گردید. مثلن لبخند اصیل با لبخند واقعی کاملن متفاوتند. و کلن مطلب تو ذهن خواننده درست منتقل نمیشه و اون اصل امانتنداری که گفته شده کمتر پوشش داده میشه. درسته که مجبورید خیلی جاها مثل تیتر مطلب، از کلمه های جایگزین استفاده کنید، ولی اگه من بودم دوباره مطلب رو ویرایش می کردم و با استفاده بیشتر از کلمه واقعی، حق مطلب رو ادا می کردم.

    1. سال ۱۳۸۲، ترم اول، رشته‌ی مترجمی زبان انگلیسی، درس «خواندن و درک مفاهیم ۱»، جلسه‌ی اول: استاد پیش از شروع درس، چند دقیقه‌ای درباره‌ی اینکه اصلا ترجمه چیه صحبت کرد؛ در خلال صحبت‌هاش گفت: «ترجمه، پوست آدم رو می‌کَنه.»
      خوب یادمه که توی دلم بهش خندیدم. با خودم گفتم «خودش رو زیادی دست بالا گرفته. فکر کرده چه خبره! کاری نداره که، جمله‌ی انگلیسی رو بخون، تو ذهنت لغت به لغت ترجمه کن، بعد هم شیواترین جمله‌ای که به فارسی می‌تونی، بنویس. تمام!»
      از شما چه پنهون تو این قریب به سیزده سالی که از اون روز گذشته، روزی نبوده که بیشتر از پیش به حرف اون استاد ایمان نیارم و متن و مقاله و کتابی نبوده که ترجمه کنم و با جمله جمله‌اش به یاد حرفش نیفتم.
      حالا ضمن سپاس‌گزاری از وقتی که گذاشتید و نظر و پیشنهادتون، یک جمله هم عرض می‌کنم: «دوست عزیز! ترجمه، اگر ترجمه باشه، پوست آدم رو می‌کَنه!»

  8. اول کلمه اصیل رو بسط بدیم ببینیم به چه معنی و مفهوم هست بعدا ببینیم میشه برای متمایز کردن اشخاص از این واژه استفاده کرد یا نه آدما در اصل و ذات یکسان هستند انسان اصل و بدل نداریم! این ویژگی هایی که شمرده شده خصوصیات انسان های فرهیخته هست
    با تشکر

    1. با شما موافقم که انسان «اصل» و بدل نداریم، ولی «اصالت» داستان دیگری دارد. کتاب «راه انسان شدن» نوشته‌ی كارل رانسوم راجرز را به شما معرفی می‌کنم که در این زمینه به تفصیل سخن گفته.
      ضمن آنکه واژه‌ی اصیل در این نوشته و نوشته‌هایی از این دست، عموما ترجمه‌ای است که برای واژه‌ی genuine به کار می‌بریم. شاید به‌جای اصیل بتوان معادل «حقیقی» را هم به کار برد.

  9. درسته اگر حقیقتا آموزه ای دین اسلام رو بررسی کنیم این مفاهیم همش توی احادیث هست دوری از ریا دوری با ریا و هوای نفس به شدت برخورد شده که راه درامن درهای و اسیب هاست . مقاله خوبی بود اما ای کاش کوتاه تر بود

    1. بله! با شما موافقم که در آموزه‌های اسلامی هم نکته به نکته‌ی این نوشته را داریم.
      در مورد کوتاهی و بلندی نوشته، باید عرض کنم از آنجا که این مقاله ترجمه‌ای از منبع ذکرشده است، تلاش کردیم «حفظ امانت» کنیم. با این حال استفاده از تصاویر آشنا و دل‌نشین، تلاشی بود تا شما از خواندن نوشته‌ای بلند، کمتر احساس خستگی کنید.

  10. اصالت را نمیتوان با چند معیار که چند نفر آدم سرشناس جلوي دوربین رفته اندازه گیری کرد. اصالت در گذشت داشتن از آنچه که برای دیگران مهم است به همان اندازه برای شان کم اهمیت جلوه میکند را تعریف کرد

    1. نوشته را دوباره بخوانید. اشاره‌ای به این هنرمندان ندارد. اصلا به هیچ شخص خاصی اشاره ندارد. معیارهای اصالت را از دیدگاه نویسنده بیان کرده. تصاویری که در این نوشته می‌بینید، تنها حس و حال منِ مترجم از خواندن و بازنویسی این مطلب هستند.

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مسابقه استعدادهای نویسندگی

برای شرکت در مسابقه و اطلاع از شرایط آن بر روی دکمه زیر کلیک نمائید: