آیا افرادی که کنایه می‌زنند خلاق‌ترند؟

آیا افرادی که کنایه می‌زنند خلاق‌ترند؟
امتیاز مطلب: ٨٠%
80

هوش انسان به شکل‌های مختلفی بروز می‌یابد. اما یکی از اَشکال هوش هست که باعث بروز خلاقیت شده و می‌تواند همه را ضربه‌فنی کند! در مقابل بالاترین شکل هوش تعظیم کنید: کنایه! همه از کنایه خوش‌شان می‏‌آید. کنایه پتوی گرم و نرمی است که همه دلشان می‏‌خواهد بروند زیرش چمبره بزنند. چه خوب بود که می‏‌شد همین پتو را دور خودمان بپیچیم و در خیابان راه بیفتیم. لابد به یُمن وجودش می‌توانستیم کلی کشته مرده برای خودمان پیدا کنیم و با همه دوست شویم! در این مقاله می‌خوانید که چطور ممکن است کنایه زدن باعث بروز خلاقیت شود.

بی‌خیال! داشتم کنایه می‏‌زدم. همانطور که همه‌تان می‌دانید، بعضی‌ها کنایه‌هایی می‌‏زنند که حسابی خنده‌دار است (و البته در بیشتر اوقات هواکش فوق‌العاده‌ای برای تخلیه اعصاب‌خُردی به شمار می‌‏رود)، اما خب مشخص است که رفتار کنایه‌آمیز بهترین استراتژی دوست‌یابی یا بهترین روش تقویت روابط کاری نیست. در واقع، بیشتر افرادی که در شاخه‌ی تعلیم نیروی کار فعالیت می‌کنند، توصیه‌شان این است که سر کار، هر اتفاقی هم که افتاد، اصلا به کسی کنایه نزنیم.

اما خودشان هم خبر ندارند که از بیخ در اشتباهند. این را نتایج تحقیقی می‌‏گوید که بر روی کنایه زدن انجام شده بود. یافته‌های این پژوهش حاکی از این است که اظهارنظرهای نیش‌دار نه تنها باعث می‌شود نیش مردم تا پس کله‌شان باز شود، بلکه کمک‌شان می‌کند خلاق‌تر و موفق‌تر شوند.

کنار بایستید… «بالاترین شکل هوش» وارد می‏‌شود

تحقیق مذکور با عنوان «بالاترین شکل هوش: کنایه، خلاقیت گوینده و شنونده را از طریق تفکر انتزاعی افزایش می‏‌دهد»، توسط تیمی از پژوهشگران دانشگاه‌های هاروارد و کلمبیا و اینسید به انجام رسید. تیم تحقیقاتی تأثیرات کنایه ‌زدن را اینطور اندازه گرفتند که ابتدا داوطلبان را به سه دسته تقسیم کردند. دسته‌ی اول در جَوی قرار داشتند که می‌بایست با صداقت حرف‌هایشان را می‌‏زدند و در دسته‌ی دوم می‌بایست کنایه‌وار حرف می‌زدند و در دسته‌ی سوم که اسمش را گذاشته بودند دسته‌ی کنترل، جو خنثی برقرار بود (نه صادقانه و نه کنایه‌آمیز). سپس به تمام شرکت‌کنندگان وظیفه‌ای را محول می‌کردند تا ببینند چقدر خلاقیت به کار می‌‏برد. و به این ترتیب خلاقیتش را اندازه می‌‏گرفتند.

حتما می‌پرسید نتیجه این آزمایش چه شد؟ مشخص شد که «کنایه زدن» ورزش ذهنی خیلی خوبی است.

فرانچسکا جینو از دانشگاه هاروارد، که به عنوان داوطلب در این تحقیق شرکت کرده بود در مصاحبه با مجله دانشگاه هاروارد می‌‏گوید: «برای خلق یا رمزگشایی از کنایه‌‌‌گویی، هم گوینده و هم شنونده می‌بایست بر تناقض بین معنی ظاهری و واقعی عبارات کنایه‌آمیز، غلبه می‏‌کردند. این پروسه‌ای است که قدرت تفکر انتزاعی را فعال می‌‏کند و منجر به بهبود تفکر خلاقانه می‌شود.»

نتیجه‌ی تحقیق این بود: «کسانی که در گروه کنایه‌آمیز بودند وظیفه‌ای که نیاز به خلاقیت داشت را بهتر از دو گروه دیگر انجام دادند. به عبارت دیگر، کنایه کاتالیزور بیرون کشیدن خلاقیت از آدم است.» اینها را آدام گالینسکی، شرکت‌کننده‌ی دیگری در این تحقیق، عنوان کرده است.

خلاصه اینکه اگر اعتبار علمی این دانشگاه‌ها را قبول دارید، از این به بعد هر چیز نیشدار-اما-خنده‌داری را که به ذهن‌تان رسید وِل بدهید تا جو را خلاقانه کنید. مزاحم شما نمی‌شیم، جناب صداقت!

تبصره

نیش و کنایه‌زن‌های عزیز… سرتان به سلامت باد، اما قبل از اینکه رگباری کنایه بزنید، اینجا را بخوانید.

محققان هشدار دادند که نباید از نتایج این تحقیق به عنوان چک سفید امضا برای کنایه ‌زدن استفاده کنید. اگر می‏‌خواهید کسی از شما نرنجد و در استکان چایی‌تان تُف نیندازد، حتما یادتان باشد فقط به کسانی کنایه بزنید که از قبل، رابطه‌ی محکمی با آنها برقرار کرده‌اید، نه کسانی که شناختی از شما ندارند.

آدام گالینسکی راجع به ظرافت کنایه‌گویی اینطور می‌‏گوید: «در حالی که تحقیقات قبلی در این زمینه بیانگر این بودند که کنایه‌گویی برای برقراری رابطه‌ی انسانیِ مؤثر، مضر است – زیرا در مقایسه با زبان صداقت (صداقت هم می‌تواند زبان خشنی باشد) وجه تحقیرآمیزتری دارد – اما نتایج تحقیق ما نشان داد، بر خلاف گروه‌هایی که بین‌شان رابطه‌ی محکم و اعتمادآمیزی برقرار نیست، زبان کنایی می‌‏تواند برای کسانی که با همدیگر خودمانی هستند، جو خوبی حاکم کند که تحقیرآمیزتر از جو صادقانه هم نباشد.»

 

برگرفته از:‌ inc.com

میثم عقیلی متولد بندرعباسم ولی از نظر فنی بندری محسوب نمی‌شم. اون زمان که موز از پفک ارزونتر بود دوست داشتم کنار خیابون توی یخدون‌ یونولیتی پپسی بفروشم، اما بعدن زمان خاتمی رفتم اراک مترجمی خوندم و زمان سهمیه‌بندی بنزین هم درسم تموم شد، الانم اینجا پیش چطوریام. بیکار بشم فوتبال می‌بینم.

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه‌ها (5)

  1. profile-placeholder مهران گفت:

    البته فکر نکنم منظورش این چیزی که ایران بابه باشه . من همه جای دنیا رو نمیدونم ولی آمریکا که بودم یه فرهنگ خاصی بود بینشون (پایتخشتش رو میگم) با کنایه حرف میزدن همش اوایل برام سخت بود منظورشون رو دقیق بفهمم ولی بعد ۱سال راه افتادم. طعنه نمیزدن ! نمیشه توضیح داد میتونید مثلا سریالهاشون رو ببینید تا یاد بگیرید مثلا آشنایی بامادر

  2. profile-placeholder محمد گفت:

    من كه قانع نشدم از اين كه كنايه زدن باعث بهبود رابطه ميشه

  3. profile-placeholder سعید گفت:

    حاج میثم داش تو خودت خواره خلاقیتی با توجه به نحوه نوشتن مطالبت میگما یعنی ترجمه میکنی آدم میخواد بخورتش جای اینکه بخونتش

  4. زهره مثنا زهره مثنا گفت:

    به نظرم دوتا مفهوم اینجا قاطی شده. کنایه یه صنعت ادبیه که خیلی ساده یعنی شما در ظاهر عبارتی بگید که در باطنش معنای دیگه ای داشته باشه (مثلا فلانی دهنش بوی شیر میده که کنایه از خامی و ناپختگیه). اما “نیش و کنایه” یه چیز دیگه اس. اسمش هم روشه. شما کنایه میزنید که دیگران رو آزار بدید یا بهشون “نیش” بزنید. حالا مثلا به این دوتا مفهوم بگیم کنایه مثبت و کنایه منفی. به نظرم کلا هرکی توانایی کنایه زدن رو داشته باشه باهوشه، اما فقط کنایه مثبت هست که کار راه بندازه و مخصوصا تو محیط کاری جواب میده. کنایه منفی باعث آزار آدمها و از بین رفتن روابط (چه شخصی و چه کاری) میشه

    1. میثم عقیلی میثم عقیلی گفت:

      کلمه Sarcasm در انگلیسی هر دوی این مفاهیم رو شامل می‌شه. هر دوی این مفاهیم تو فارسی به بیانی اشاره دارن که گوینده چیزی رو به ظاهر می‌گه و منظور دیگه‌ای از حرفش داره (مثل اینکه به یه آدم تنبل بگید «خودتو نکشی انقدر کار می‌کنی») با این تفاوت ظریف که در طعنه «ریشخند کردن» طرف وجود داره و در کنایه نه. به همین دلیل در این متن واژه کنایه زدن به عنوان معادل sarcasm در نظر گرفته شده (نه طعنه زدن).